Miniaturowy model czaszki z odpinaną górą w 3 częściach
Szczegółowy model czaszki, który jest tak mały, że mieści się w dłoni, jest idealny.
Model jest odlany z białego plastiku i ma wymiary 10 x 6,5 x 7,5 cm. Górna część czaszki jest zdejmowana, co umożliwia między innymi badanie podstawy czaszki (basis cranii interna). Górna część czaszki jest utrzymywana na miejscu za pomocą małych, dyskretnych magnesów.
Ten model czaszki jest identyczny z czaszką na naszym szczegółowym i mierzącym zaledwie 85 cm wysokości miniszkielecie, który cieszy się dużą popularnością wśród naszych klientów. Zobacz model szkieletu TUTAJ.
Anatomicznie rzecz biorąc, ludzką czaszkę można podzielić na dwie części, dlatego model czaszki po usunięciu mięśni przedstawia następujące elementy:
1) Pęcherz mózgowy (neurocranium), który otacza mózg oraz narząd słuchu i równowagi.
2) Pęcherz twarzowy (viscerocranium), który otacza jamę nosową i tworzy szkielet zębowy wokół jamy ustnej. Widoczne są również 32 zęby.
Pęcherz mózgowy składa się z ośmiu kości – czterech nieparzystych (czołowych, sitowych, klinowych i potylicznych) oraz dwóch parzystych (ciemieniowych i skroniowych). Wszystkie te kości i ich szwy można zidentyfikować na modelu.
Twarz składa się z sześciu parzystych kości (szczęki, podniebienia, kości gnykowej, nosowej i łzowej oraz dolnej małżowiny nosowej), a także trzech nieparzystych kości (żuchwy, kości gnykowej i kości pluwialnej – jednak niektórzy nie zaliczają kości gnykowej do twarzoczaszki). Wszystkie te kości i ich szwy można również zobaczyć na modelu czaszki. UWAGA: Kość gnykowa jest również częścią twarzoczaszki, ale nie jest widoczna na tym modelu.
Ludzka czaszka ma sporo otworów i kanałów, przez które przechodzą naczynia krwionośne i nerwy. Wiele z najważniejszych otworów i kanałów można zobaczyć na tym modelu czaszki, ale nie wszystkie. Widoczne są najważniejsze anatomiczne „punkty orientacyjne”, takie jak wyrostek rylcowaty, ale mniejsze szczegóły nie są uwzględnione.
Jeśli chodzi o ruch, warto wspomnieć jedynie o stawie skroniowo-żuchwowym. Kość żuchwy (os mandibularis) jest utrzymywana na miejscu przez stosunkowo długą metalową sprężynę, która jest przymocowana do kości szczęki dolnej i górnej za pomocą śrub.
Uchwycając żuchwę, można ją poruszyć, ale nie można zademonstrować jej naturalnych ruchów.
Żuchwę można odłączyć od reszty czaszki, odkręcając przynajmniej jedną ze śrub śrubokrętem.
Klinicznie model ten jest przydatny do zrozumienia chorób i schorzeń, które mogą wystąpić w tej części szkieletu, chociaż większość osób prawdopodobnie wykorzystuje go na przyjęciach, dekoracjach itp.
Opinie klientów
Bądź pierwszy, który napisze recenzję tego produktu
