Model czaszki 3-częściowy, dydaktycznie malowany

Model jest odlany w rozmiarze odpowiadającym osobie dorosłej. Górną część czaszki można zdjąć, aby umożliwić badanie podstawy czaszki (basis cranii interna). Model jest mocowany za pomocą małych, praktycznych metalowych haczyków i małych plastikowych kołków (plastikowe kołki są widoczne tylko po usunięciu górnej części).

Anatomicznie ludzką czaszkę można podzielić na 2 części, dlatego model czaszki przedstawia:

1) Pęcherz mózgowy (neurocranium), który otacza mózg oraz narząd słuchu i równowagi.

2) Twarzoczaszkę (viscerocranium), która otacza jamę nosową i tworzy szkielet zębowy wokół jamy ustnej. Widoczne są również 32 zęby.

Mózgowie składa się z ośmiu kości – czterech nieparzystych (czołowych, sitowych, klinowych i potylicznych) oraz dwóch parzystych (ciemieniowych i skroniowych). Wszystkie te kości i ich szwy można zidentyfikować na modelu.

Twarz mózgowa składa się z sześciu parzystych kości (szczęki, podniebienia, kości jarzmowej, nosowej i łzowej oraz małżowiny nosowej dolnej), a także trzech nieparzystych kości (żuchwy, sitowych i pluwialnej). Wszystkie te kości i ich szwy można również zobaczyć na modelu czaszki. UWAGA: Kość gnykowa jest również częścią twarzoczaszki, ale nie jest widoczna na tym modelu.

Kości parzyste mają ten sam kolor.

Czaszka ma wiele otworów i kanałów, w których znajdują się naczynia krwionośne i nerwy. Wiele z najważniejszych otworów i kanałów można zobaczyć na tym modelu, ale nie wszystkie. Widoczne są inne ważne anatomiczne „punkty orientacyjne”, takie jak wyrostek rylcowaty, ale niektóre drobne szczegóły nie.

Jeśli chodzi o ruch, warto wspomnieć jedynie o stawie skroniowo-żuchwowym. Kość żuchwy (os mandibularis) jest utrzymywana na miejscu przez stosunkowo długą metalową sprężynę, która jest przymocowana do kości żuchwy i szczęki za pomocą śrub. Duże gumowe elementy są zamontowane na panewkach stawowych stawu żuchwowego (fossa mandibularis), które utrzymują głowę stawu (caput mandible) niczym w „gumowej misce” – patrz zdjęcia po lewej stronie.

Stawy skroniowo-żuchwowe modelu nie są szczególnie ruchome. Żuchwa może poruszać się w górę, w dół i na boki, ale nie można zademonstrować mechanizmu ślizgowego, który normalnie występuje w stawie skroniowo-żuchwowym.

Żuchwę można odłączyć od reszty czaszki, odkręcając przynajmniej jedną ze śrub śrubokrętem.

Klinicznie rzecz biorąc, model czaszki doskonale nadaje się do zrozumienia budowy poszczególnych kości czaszki i ich wzajemnego dopasowania. Model ten jest również przydatny do zrozumienia chorób i schorzeń, które mogą występować w tej części szkieletu.